+30 210 010 0695 mp@unanitibb.org

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΟΣΤΕΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ

Η οστεοπαθητική δεν είναι απλώς ένα σύνολο τεχνικών, κυρίως αποτελεί μια φιλοσοφία στηριζόμενη στις πολύ βαθιές αρχές που παρουσίασε ο Ιπποκράτης 2500 χρόνια πριν. Η οστεοπαθητική αναδομημένη από τον Dr Andrew Taylor Still (1828 – 1917) μπορεί να επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην υγεία του ατόμου.

Your Title Goes Here

Your content goes here. Edit or remove this text inline or in the module Content settings. You can also style every aspect of this content in the module Design settings and even apply custom CSS to this text in the module Advanced settings.

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ – Ο Πατέρας της Ελληνικής Ιατρικής

Στο βιβλίο του Περί αρθρώσεων, ο Ιπποκράτης (460–385 π.Χ.),ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ο πατέρας της ιατρικής, ήταν ο πρώτος γιατρός που περιέγραψε τεχνικές ανατάξεων της σπονδυλικής στήλης χρησιμοποιώντας την βαρύτητα για την θεραπεία της σκολίωσης. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής δενόταν σε μια σκάλα και αναστρέφονταν..

Η δεύτερη τεχνική που περιέγραψε περιλαμβάνει την χρήση ενός τραπεζιού με διάφορους ιμάντες, τροχαλίες και άξονες τα οποία καθιστούσαν εφικτή την έλξη όταν απαιτείτο. Με το χέρι, το πόδι, το βάρος του σώματος ή ένα ξύλινο μοχλό μπορούσε να εξασκήσει πίεση ή ώθηση στην σπονδυλική στήλη για να θεραπεύσει ένα σπόνδυλο εκτός θέσης.

Η τρίτη τεχνική που περιέγραψε αναφερόταν στην θεραπεία εξάρθρωσης και χαλάρωσης των συνδέσμων. Ωθούσε ένα πυρωμένο σίδηρο στον τραυματισμένο σύνδεσμο προκαλώντας φλεγμονή για την απαρχή της διαδικασίας της ίασης. Στις μέρες μας χρησιμοποιούμε λιγότερο επώδυνες διαδικασίες, συγκεκριμένα πραγματοποιούμε έγχυση γλυκόζης και προκαΐνης – Προλοθεραπεία.

Ο Ιπποκράτης σημείωνε ότι τέτοιου είδους θεραπείες απαιτούν και ασκήσεις.

Ο Αβικέννας (επίσης γνωστός ως ο γιατρός των γιατρών) γεννημένος στην Βαγδάτη (980-1037 μ.Χ) περιλαμβάνει αναφορές για τις τεχνικές του Ιπποκράτη στο ιατρικό του βιβλίο The Book of Healing. Μια μετάφραση του βιβλίου αυτού στα λατινικά εκδόθηκε στην Ευρώπη, επηρεάζοντας μελλοντικούς λόγιους όπως ο Λεονάρντο ντα Βίντσι και συνέβαλε τα μέγιστα στην θεμελίωση της δυτικής ιατρικής στα τέλη του μεσαίωνα.

Ο Ιπποκράτης, ο Γαληνός, ο Αβικέννας και ο Hildegard von Bingen – οι πιο διάσημοι από τους αρχαίους γιατρούς συνειδητοποίησαν ότι το φυσικό σώμα και οι πλανήτες (τόσο πάνω, όσο και κάτω) ήταν συνδεδεμένα και τόσο η διόρθωση των δομικών ανισορροπιών όσο και η γνώση των πλανητών αποτελούσε απαραίτητη βάση για την κατανόηση της αιτίας και της διατήρησης των ‘οστεοπαθητικών βλαβών’ – ένας όρος που επινοήθηκε από τον Dr Andrew Taylor Still, τον Πατέρα της Οστεοπαθητικής.

Dr Andrew Taylor Still (1828 – 1917) – Οστεοπαθητικός & Αστρολόγος

“Στον άνθρωπο βρίσκουμε ολόκληρο το σύμπαν. Υπάρχει το ηλιακό σύστημα, η γη, η Αφροδίτη, ο Δίας, ο Άρης, ο Ουρανός, ο Κρόνος. Βρίσκουμε όλα τα μέρη του ηλιακού συστήματος και το σύμπαν να παρουσιάζονται σε έναν άνθρωπο. Η καρδιά αποτελεί το κέντρο του ηλιακού συστήματος, το μικρό δάκτυλο τον Ουρανό. Ποιος δρόμος οδηγεί στον Ουρανό? Ξεκινάει από την καρδιά μέσω της μεγάλης θωρακικής αορτής, της κοιλιακής αορτής, η οποία διαχωρίζεται στις λαγόνιες αρτηρίες, και από εκεί στην ιγνυακή περιοχή κ.τ.λ. έως ότου να φτάσουμε στις αρτηρίες του πέλματος.”

Still, A.T. Autobiography of Andrew T. Still: With a History of the Discovery and Development of the Science of Osteopathy (Kindle Locations 3054-3057). . Kindle Edition.

Δυστυχώς πολλά από τα αρχαία διαγνωστικά μέσα έχουν αντικατασταθεί από σύγχρονες συσκευές σάρωσης όπως η ακτινογραφία, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία. Αυτά τα καταπληκτικά μηχανήματα έχουν την ικανότητα (μέσω διοχέτευσης ακτινοβολίας) να βλέπουν εσωτερικά την ανατομία ενός σώματος. Ωστόσο, είναι μια καθαρή αποτύπωση της ανατομίας και της παθολογίας. Η τελική αποτύπωση θα ήταν η ίδια είτε κάποιος ήταν νεκρός ή ζωντανός.

Από την εποχή των αρχαίων γιατρών ως τις μέρες του Dr Still η αστρο-ιατρική χρησιμοποιούνταν για να καθορίσει την προδιάθεση για κάποια ασθένεια (γενέθλιος χάρτης) και τις κοσμολογικές επιδράσεις (ωριαίος χάρτης). Ο Δρ. Still χρησιμοποιώντας τις γνώσεις του στην ανατομία σε συνδυασμό με την κατανόηση και την εφαρμογή της αστρο-ιατρικής σημείωνε μεγάλες επιτυχίες στις θεραπείες που αφορούσαν όχι μόνο μυοσκελετικά ζητήματα αλλά και ανισορροπίες των οργάνων και της φυσιολογίας του σώματος.

Δυστυχώς οι οστεοπαθητικοί δεν εκπαιδεύονται πλέον στην αστρο-ιατρική, περιορίζοντας έτσι την γκάμα των θεραπειών στην προσέγγιση μυοσκελετικών δυσλειτουργιών και όχι στο σώμα ως μια ολότητα.

 

1. Το σώμα ως Ολότητα

Το σώμα αποτελείται από πολλά διαφορετικά συστήματα τα οποία εργάζονται μαζί για να επιτύχουν την βέλτιστη λειτουργία του εσώτερου οργανισμού. Οι οστεοπαθητικοί πιστεύουν ότι το πρόβλημα σε μια περιοχή του σώματος επηρεάζει άλλες μυοσκελετικές περιοχές ή και άλλα συστήματα.

2. Η Δομή και η Λειτουργία Συν-δέονται

Οι οστεοπαθητικοί είναι πεπεισμένοι για την σχέση μεταξύ της δομής του σώματος και της λειτουργίας του. Αν η δομή του σώματος είναι καλή και σε ισορροπία τότε το σώμα θα λειτουργεί στο βέλτιστο.

3. Η Σωματική Προβολή της Ασθένειας

Οι οστεοπαθητικοί πιστεύουν ότι το μυοσκελετικό σύστημα είναι ένα αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής υγείας του σώματος. Για να επανέλθει πλήρως το σώμα από βλάβες ή ασθένειες, θα πρέπει όλα τα μυοσκελετικά προβλήματα να έχουν επιλυθεί.

4. Η Θεραπευτική Δύναμη της Φύσης

Το ίδιο το σώμα έχει μεθόδους για την προστασία, την επιδιόρθωση και την ρύθμιση, που είναι απαραίτητα συστατικά για την διατήρηση της υγείας και την αποκατάσταση από ασθένειες. Ο σκοπός της οστεοπαθητικής είναι να ενισχύει αυτή την έμφυτη δυνατότητα καλής υγείας.

Η Οστεοπαθητκή έιναι ο μόνος κλάδος της σύγχρονης ιατρικής που ακολουθεί τις αρχές του Ιπποκράτη για την υγεία, τοποθετώντας στο κέντρο τον θεραπευόμενο, και όχι την ασθένεια.